Հայաստանում լոգիստիկ ծառայությունների գների ձևավորման վրա հիմնականում ազդում են երկու գործոններ․
Սա ստեղծում է նոր իրականություն․ լոգիստիկ ծախսերը ավելի քիչ են կախված «հիմնական բեռնափոխադրման սակագնից» և ավելի շատ՝ նրանից, թե որքան արդյունավետ է ընկերությունը կառավարում վառելիքի գնային տատանումները, փաստաթղթավորումը և կարգավորիչ պահանջները։
Դիզելային վառելիքի թանկացման դեպքում սովորաբար բարձրանում են նաև բեռնափոխադրման սակագները, հատկապես երկար երթուղիներում (օրինակ՝ Հայաստան–Վրաստան, Հայաստան–Իրան), որտեղ վառելիքը կազմում է ծախսերի զգալի մասը։
2026 թվականի սկզբին դիզելի գնի աճը՝ 450-ից մինչև 520 դրամ/լիտր, կարող է հանգեցնել երկար հեռավորությունների փոխադրումների սակագների աճի՝ մոտավորապես 10–15% միջակայքում՝ կախված տեխնիկայից, հետադարձ բեռնվածությունից և երթուղու սահմանափակումներից։
Իրանական որոշ ապրանքների համար գործող զրոյական մաքսատուրքային քվոտաները կարող են նվազեցնել ընդհանուր ներմուծման արժեքը, եթե ապրանքը համապատասխանում է պայմաններին։
Սակայն այստեղ կա կարևոր սահմանափակում․
այս առավելությունը գործում է միայն այն դեպքում, երբ HS / ՏՆՎԷԴ դասակարգումն ու փաստաթղթերը կատարյալ են ձևակերպված։
HS կոդերի խստացումները առաջին հերթին ազդում են փոքր բեռների վրա՝ հատկապես էլեկտրոնիկա, մարտկոցներ և խառը ապրանքներ պարունակող առաքումների դեպքում։
Նույնիսկ եթե մաքսատուրքը չի փոխվում, կարող են ավելանալ՝
Եզրակացություն․ փոքր առաքումների մեծ ծավալ ունեցող բիզնեսների համար ճիշտ դասակարգումը արդեն ծախսերի կառավարման գործիք է։
Պարտադիր փաստաթղթավորումը և ՏՆՎԷԴ/HS կոդերի ներառումը ֆինանսական փաստաթղթերում բիզնեսներին տեղափոխում են դեպի թվայնացված հաշվառում։
Սա նվազեցնում է ռիսկերը, բայց բերում է նախնական ծախսերի՝
Էլեկտրոնային CMR-ը և միասնական տարանցիկ հայտարարագրերը նվազեցնում են փաստաթղթային գործընթացները և կրճատում ամենացավոտ «թաքնված» ծախսը՝ ժամանակի կորուստը։
Եթե սահմանային գործընթացները կրճատվեն նույնիսկ 1–2 օրով, դա կարող է նվազեցնել՝
Ժամանակազգայուն բեռների դեպքում ուշացման ռիսկի նվազեցումը հաճախ ավելի կարևոր է, քան սակագնի փոքր տարբերությունը։
2024–2026 թվականներին Հայաստանում լոգիստիկ ծախսերի կառուցվածքը ձևավորվում է նոր մոդելով, որտեղ՝
Հաղթողները չեն լինելու պարզապես ամենաէժան փոխադրողներ ընտրող ընկերությունները, այլ նրանք, որոնք ունեն՝